เทศน์เช้า วันที่ ๑๐ ธันวาคม ๒๕๖๘

พระอาจารย์สงบ มนสฺสนฺโต

ณ วัดป่าสันติพุทธาราม (วัดป่าเขาแดงใหญ่) ต.หนองกวาง อ.โพธาราม จ.ราชบุรี

ตั้งใจฟังธรรมะ ตั้งใจฟังธรรมนะ ธรรมะเป็นสัจธรรมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านะ วันนี้วันรัฐธรรมนูญ วันรัฐธรรมนูญของเราครบร้อยปีไหม

แต่รัฐธรรมนูญขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า องค์สมด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าปรินิพพานนะ “อีก ๓ เดือนข้างหน้าเขาจะทำสังคายนา เธอจะได้เป็นพระอรหันต์วันนั้น” พูดถึงพระอานนท์ไง

ทำสังคายนามา พระกัสสปะเป็นประธาน เป็นผู้ริเริ่มการทำสังคายนา

ธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแสดงธรรม ๔๕ ปี เวลาองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าปรินิพพานไปแล้วไง มีคนมีความรู้ความเห็นต่างๆ แตกต่างกันไป พระกัสสปะเห็นโทษของมัน ให้ทำสังคายนา เป็นรัฐธรรมนูญของพระพุทธศาสนา ๒,๐๐๐ กว่าปีมาแล้ว

๒๐๐ ปี พระเจ้าอโศกเกิด พระเจ้าอโศกมหัศจรรย์ เผยแผ่ธรรมะ หลักในพระพุทธศาสนาที่เผยแผ่ไปทั่วโลก มาจากพระเจ้าอโศกมหาราช ทำสังคายนาครั้งที่ ๒ ไง แล้วส่งลูก ๒ คนไปที่ลังกา

ลังกาตั้งแต่ ๒,๐๐๐ กว่าปีมาจนป่านนี้นะ นี่พระพุทธศาสนาในลังกา

เวลาพระพุทธศาสนา ๒,๐๐๐ กว่าปีระหกระเหินมาก โดนเขาข่มขี่ทำลาย จนเหลือสามเณรองค์เดียว พระเจ้าปราสาททองส่งพระอุบาลีไปฟื้นฟูไง สยามวงศ์ๆ สุโขทัยเราตั้งแต่ลังกามานะ ลังกามาศรีธรรมราชไง

นี่พูดถึงรัฐธรรมนูญ รัฐธรรมนูญของมนุษย์เขียน หมู่ของใคร ใครมีอำนาจก็เป็นผู้เขียนรัฐธรรมนูญ

ธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสิ้นกิเลสแล้วไง ดวงใจขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าวิหารธรรมๆ อนาคตังสญาณมากมายมหาศาล บอกไว้เลย ชนบทประเทศ ต่อไปพระพุทธศาสนาจะไปพึ่งพาอาศัยแถวนั้น

ในประเทศอินเดียเจริญรุ่งเรืองเฟื่องฟู แล้วก็ย่อยยับ ไม่เหลือ

คน กิเลสตัณหาความทะยานอยากทั้งนั้น มีแต่ความมักใหญ่ใฝ่สูง อยากจะมีอำนาจ ไร้สาระ

ธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไง ชนะตนประเสริฐที่สุด

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะได้เป็นพระมหากษัตริย์ ละความเป็นทางโลกมาสู่ทางธรรม ทางธรรมๆ นะ ค้นคว้ามา ๖ ปีเจียนอยู่เจียนไปตลอดเวลา ถึงเวลาอาสวักขยญาณทำลายอวิชชาในหัวใจขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไง แสดงธรรม ๔๕ ปีนะ ทุกคนจะมาขอจดจารึกร้อยแปด พระพุทธเจ้าไม่อนุญาตทั้งนั้นน่ะ ไม่อนุญาต

มีคนมาขอนะ จะร้อยกรอง พระพุทธเจ้าไม่อนุญาตทั้งนั้นเลย ถ้าอย่างนั้นมันจะเสียหายมาตั้งแต่นั่นแล้ว แต่อำนาจวาสนาไง พระกัสสปะนะ เวลาถือธุดงควัตร เป็นเอตทัคคะทางการภาวนา ถึงเวลาแล้วนะ

“กัสสปะเอย เธออายุเท่าเรา อายุ ๘๐ ปีเหมือนกัน ทำไมจะต้องถือผ้า ๓ ผืน สังฆาฏิปะถึง ๗ ชั้น ๘ ชั้น”

“ข้าพเจ้าไม่ได้ทำเพราะข้าพเจ้านะ ข้าพเจ้าจะทำไว้เพื่ออนุชนรุ่นหลัง อนุชนต่อไปได้มีแบบอย่างว่าเขาทำกันอย่างไร”

นี่ไง เวลาพระกัสสปะทำ ไม่ได้ทำเพื่อท่านเลย แล้วองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มีองค์เดียวเท่านั้นที่แลกสังฆาฏิ

มันเป็นประเพณีไง ใครบอกว่าอาจารย์ให้นู่นมา อาจารย์ให้นี่ จะเอาอย่างนั้นไง

เอ็งทำประโยชน์อะไร เอ็งทำตัวเองได้ไหม

เวลาองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า “กัสสปะอายุเท่าเรา เป็นพระอรหันต์เหมือนเรา ทำไมต้องมาถือผ้า ๓ ผืนอย่างนั้น”

นี่เป็นการยืนยันเลยล่ะ ยืนยันกับองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเวลาปรินิพพานไปแล้ว สั่งพระอานนท์ไว้แล้ว อีก ๓ เดือนข้างหน้าเขาจะทำสังคายนา องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอนาคตังสญาณรู้ไว้หมดแล้วล่ะ

จะให้สงฆ์ปกครองสงฆ์ ให้ผู้ที่เป็นธรรม ให้ผู้ที่มีความดีงาม ให้ผู้ที่เป็นหลักเกณฑ์สืบทอดพระพุทธศาสนาไป

ไม่ใช่ให้คนมีอำนาจ ยิ่งใหญ่ ไม่มีเหลือ อินเดียรบราฆ่าฟันกันไปไม่มี พระพุทธศาสนาจบไปเลยนะ นี่ไปฟื้นฟู ฟื้นฟูเพราะว่าพระพุทธศาสนาจากชนบทประเทศกลับเข้าไปฟื้นฟูไง มีวัดไทยในอินเดีย วัดญี่ปุ่นในอินเดีย วัดเกาหลีในอินเดีย วัดพม่าในอินเดีย มีทุกประเทศชาติกลับไปฟื้นฟู ไปสร้างวัดสร้างวาในประเทศอินเดีย

นี่ไง วันรัฐธรรมนูญๆ รัฐธรรมนูญที่มันยิ่งใหญ่ๆ ยิ่งใหญ่ถ้ามันเป็นธรรม

ปู่ย่าตายายของเรานะ คัมภีร์ใบลาน โอ้โฮ! ถนอมรักษา ห่อกัน ดูแลกัน จะสืบทอดกันมาไง สืบทอดพระพุทธศาสนา

กึ่งกลางพระพุทธศาสนาเจริญอีกหนหนึ่ง เจริญแต่สมัยพระจอมเกล้าฯ มาฟื้นฟูธรรมและวินัยนี่แหละ ที่เขาปล่อยปละละเลยกันนี่แหละ สิ่งที่เป็นธรรมและวินัย ฟื้นฟูทางภาคทฤษฎีไง

ถึงกึ่งกลางพระพุทธศาสนา ศาสนาจะเจริญอีกหนหนึ่ง หลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นท่านออกฝึกหัดประพฤติปฏิบัติ ท่านเอาจริงเอาจังขึ้นมาจากรากฐานนั้น เวลาประพฤติปฏิบัติขึ้นมาในทางฝ่ายปฏิบัติ มีอะไรติดขัดขัดข้องขึ้นมา จะมาปรึกษาเจ้าคุณอุบาลีฯ ไง เจ้าคุณอุบาลีฯ นี่นักปราชญ์ราชบัณฑิตในประเทศไทย ในทางภาคทฤษฎี แล้วท่านก็ฝึกหัดปฏิบัติด้วย

เวลาหลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่นท่านฝึกหัดปฏิบัติขึ้นมา ก็มาทดสอบๆ กันว่าความจริงเราเป็นความจริงหรือไม่ ถ้าความจริงหรือไม่ ตรวจสอบจากพระอุบาลี พระอุบาลีท่านก็แก้ไข ท่านโต้แย้งกันเพื่อหาความจริงด้วยกัน ไม่มีใครยิ่งใหญ่ มีแต่คนปรารถนาอยากจะเห็นสัจจะ เห็นความจริงในหัวใจของตน

ไม่ใช่เห็นสัจจะความจริงจากโลก ไม่ใช่เห็นสัจจะความจริงให้ใครมายกย่องสรรเสริญ นั่นมันเรื่องไร้สาระ มันเรื่องโลกๆ แย่งชิงกัน รบราฆ่าฟันกัน สงครามศาสนาในโลกมากมายมหาศาล ครูเสดล่อกัน ๔๐๐ ปีนู่นน่ะ พระพุทธศาสนาไม่มี

พระพุทธศาสนานะ ศาสนาแห่งสันติภาพ โลกเห็นอย่างนั้นเลย เบียดเบียนกันเพราะมันผิดศีล อยากมีอำนาจ บีบบี้สีไฟเขาก็ผิดศีลผิดธรรม ถ้ามันผิดศีลผิดธรรม แล้วเอ็งจะไปสั่งสอนใคร เอ็งยังสอนตัวเองไม่ได้เลย

ถ้ามันสอนตัวเองได้ เห็นไหม องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไง

ภิกษุทั้งหลาย เธออย่าเสียใจ อย่าร้องไห้ อย่าคร่ำครวญ ถ้าโดนโลกธรรมกระหน่ำไง ถ้าเธอโดนเขาติฉินนินทา โดนเขาเหยียบย่ำทำลาย ให้ดูเรานี่ ดูเรานี่

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๔๕ พระพรรษา เผยแผ่ธรรมๆ

เขาโจมตี เขาทำลาย ทั้งๆ ที่ลูกศิษย์ตัวเอง เทวทัตน่ะ จ้างนายแม่นธนูไปยิงกี่ซับกี่ซ้อนน่ะ เพราะความอยากใหญ่ อยากยิ่งใหญ่ไง

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า อย่าเสียใจว่าเขาทำลาย อย่าเสียใจว่าลูกศิษย์ธนูมายิง ใครเอามายิง ท่านก็เทศนาว่าการ เขากลับใจๆ เทวทัตรออยู่ ไม่เห็นมันมา ไปถึงเขาบวชหมดเลย

“อย่าเสียใจ อย่าคร่ำครวญ อย่าร้องไห้ ให้ดูเราเป็นตัวอย่าง”

เพราะมันเรื่องของโลก แข่งขันชิงดีชิงชั่ว แข่งขันกันด้วยอำนาจ ไม่ได้แข่งขันด้วยมรรค ๘ งานชอบ เพียรชอบ แข่งขันกันเพื่อกำราบกิเลสในใจของตน มารในใจมันทำลายเรา ทุกข์ เราทุกข์ก่อนไง คิดวางแผน คิดยอกย้อน คิดร้อยแปดพันเก้า คิดแต่ทำลายเขา

เฮ้ย! เอ็งไม่ทำสมาธิเลยเนาะ ทำให้จิตสงบนะ แล้วคิดทำลายกิเลสในใจของตน

ถ้ามันทำลายกิเลสในใจของตนนะ โฮ้! เอ็งหลอกกูนะ แล้วให้กูไปทำลายคนอื่นอีก เอ็งหลอกกูนะ ให้กูวางแผนซับซ้อน ให้คนยอกย้อนขึ้นไปเพื่อจะเอาอำนาจ เอ็งหลอกกูนะ

เพราะอะไร

ถ้าเป็นสัมมาทิฏฐิความถูกต้องชอบธรรม สิ่งที่เป็นบุญกุศลไง สิ่งนี้ได้มาด้วยความสุจริต นั่นน่ะอำนาจวาสนา สิ่งที่ได้มาความทุจริตไง นั่นน่ะบาปกรรมทั้งนั้นน่ะ เอ็งทำลายใครทั้งนั้นน่ะ บาปกรรมจะย้อนกลับมาตัวเองทั้งนั้นน่ะ

ในศีล ๕ ไง เรายิ่งไปกว้านอะไรของเราๆ นั่นน่ะ สิ่งที่ได้มาด้วยความสุจริต ถ้ามันเป็นความทุจริต มันย้อนกลับมาเผาทำลายตัวเองทั้งนั้นน่ะ เริ่มต้นวางแผนแล้วทำไม่ได้ก็หงุดหงิด ตื่นเต้น เวลาถึงจะได้เหตุได้ผล มันทุกข์ยากไปทั้งนั้นน่ะ เผาลนตัวเองไม่รู้นะน่ะ

แต่ถ้าเป็นบุญกุศลนะ คนที่เป็นบุญในสมัยปัจจุบันนี้ เราเห็นลูกศิษย์หลายคน เขาเป็นผู้ที่มีกำลังมากนะ ทำบุญเขาแอบทำใต้ดิน เขาไม่ให้ใครรู้นะ เขาเบื่อ ไอ้คนนั้นโทรมา ไอ้คนนี้โทรมา ไอ้นั่นคนขอ โอ๋ย! ทำทานๆ

ทานอะไรของมึง ทำทาน ทำทานที่เราพอใจเว้ย เขาพอใจของเขา

เราก็เหมือนกัน ใครเอาอะไรมาให้ ไม่เอา ไม่เอา

เอาหัวใจมึงน่ะ มีศรัทธาในพระพุทธศาสนา แล้วกำหนดลมหายใจเป็นอานาปานสติ จะเอาหัวใจของมึงน่ะ ทรัพย์สินของมึงไม่เกี่ยว ไม่เอา ไร้สาระ เอาหัวใจของมึงนั่นแหละ นั่นไง พระพุทธศาสนาไง

นี่ไง วันรัฐธรรมนูญๆ อธิปไตย หัวใจของเรา พุทธะ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน มันตื่นไหม

มันหลับมันใหลให้กิเลสมันย่ำยีบีบบี้สีไฟ ไม่รู้สึกตัวเลยนะน่ะ ติดยี่ห้อว่ากูเป็นชาวพุทธ กูเป็นนักปฏิบัติ แล้วกูก็ย่ำยีเขาไปทั่ว มันเป็นพระพุทธศาสนาที่ไหน

ถ้ามันเป็นพระพุทธศาสนานะ พุทธะ ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน โคนไม้ เรือนว่าง ที่ไหนที่มันสงบสงัด ที่นั่นสมควรไง นั่นน่ะเป็นสัปปายะ

กายเป็นสัปปายะ ใจเป็นสัปปายะ กายวิเวก จิตวิเวก

แล้ววิเวก วิเวกอย่างไร พุทธะ ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน มึงเบิกบานไหม รู้จริงไหม

มึนเมา มัวเมา ว่างๆ ว่างๆ เผอเรอ เผลอไผลไปกับอารมณ์ของตัว ไปรู้ไปเห็นอะไรขึ้นมามันมหัศจรรย์ตรงไหน

มันเป็นจริงนะ มันสัมมาทิฏฐิ ถูกต้องชอบธรรม มันมหัศจรรย์ในใจของตน แล้วถ้าน้อมไปเห็นสติปัฏฐาน ๔ ตามความเป็นจริงในพระพุทธศาสนา นั่นล่ะมันเห็นกิเลสแล้วล่ะ เพราะกิเลสมันอาศัยขันธ์ ๕ อาศัยกายของเราไปสร้างความดีและความชั่ว

ถ้าเป็นธรรมๆ เราทำสัมมาทิฏฐิเป็นบุญกุศล ถ้าเป็นกิเลส เป็นอกุศล สร้างบาปสร้างกรรม แล้วถ้ามันสงบเข้ามามันจะเห็นพฤติกรรมในหัวใจของตน เห็นพฤติกรรมในหัวใจของตน ถ้ามันเห็นสติปัฏฐาน ๔ ตามความเป็นจริง นี่พระพุทธศาสนาไง มันเป็นนามธรรมไง

สิ่งที่เป็นนามธรรม มันเป็นมรรค มันเป็นสัจจะเป็นความจริง ดวงใจดวงใดไม่มีมรรค ไม่มีหรอก เพราะอะไร เพราะมันหลงไปกับพญามารไง

ถ้ามันทำสัมมาทิฏฐิความถูกต้องชอบธรรมเป็นสัมมาสมาธิได้ มันจะมีความมหัศจรรย์ของมัน แล้วมีความมหัศจรรย์ของมัน น้อมไปเห็นกาย เห็นเวทนา เห็นจิต เห็นธรรมตามความเป็นจริง ถ้ามันเห็นกิเลสขึ้นมา มันสะดุ้ง มันสะเทือนเลย อื้อหืม!

มันจะรู้มันจะเห็นได้อย่างไร ไอ้ที่มันรู้เห็นมันส่งออกทั้งนั้นน่ะ ความส่งออกของจิตมันร้ายกาจมหาศาล แล้วมันก็ชักจูงชักลากเข้าไป แล้วมันก็เป็นลูกศิษย์เทวทัตไง

พระพุทธเจ้าไม่เมตตาเลยนะ เป็นทั้งลูกศิษย์ เป็นทั้งเครือญาติ เป็นทุกอย่างเลย อะไรๆ ก็สารีบุตร อะไรๆ ก็โมคคัลลานะ เทวทัตไม่มี

ก็มึงไม่รู้

ขนาดพระโมคคัลลานะเวลาไปเที่ยวสวรรค์มา อะไรมา ในนครราชคฤห์ เวลาคนเขาตายแล้ว พระโมคคัลลานะก็ไปเยี่ยมเยียน แล้วกลับมาบอกองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า บุคคลคนนั้นตายที่นั่น ไปเกิดที่นั่น องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่าใช่ ใช่ ยืนยันไง

รู้จริงเขายังไม่พูดเลย เขามาพูดต่อหน้าองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่ออะไร

เพื่อเป็นประโยชน์กับชาวพุทธว่า วัฏฏะ จิตที่เวียนว่ายตายเกิดในวัฏฏะมันมีเวรมีกรรมของมัน ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่วไง ถ้าใครทำดีก็ไปเกิดบนสวรรค์ ถ้าใครทำชั่วก็เกิดในนรก ถ้าใครทำคุณงามความดีสมควรได้เกิดเป็นมนุษย์

แล้วเกิดเป็นมนุษย์มีอำนาจวาสนาขึ้นมา เพราะความเป็นมนุษย์นี้ทำให้สิ้นกิเลสได้ไง เวลาเป็นสัจจะเป็นความจริง เป็นความจริงที่นี่ไง

ในบรรดาสัตว์สองเท้า องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประเสริฐที่สุดไง เทวดา อินทร์ พรหม เวลาองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าปรินิพพานไง สิ่งที่เขาแจกพระบรมสารีริกธาตุ เทวดา อินทร์ พรหมมาส่งเสริม ยกย่องสรรเสริญ กราบไหว้บูชา บูชาเพราะหัวใจดวงนั้นไง บูชาเพราะอะไร เพราะมันไม่เกิดไง

ทุกคนเวียนว่ายตายเกิดในวัฏฏะไง มีแต่จิตของพระอรหันต์ สิ่งที่เป็นวิหารธรรมนั้นมันไม่มีพญามาร มารมันตายไปตั้งแต่อาสวักขยญาณทำลายอวิชชา มารมันตายไปตั้งแต่มรรค ๔ ผล ๔ ถ้ามันทำเป็นความจริงขึ้นมาแล้ว มันจะเป็นความจริงอันนั้นไง

วันรัฐธรรมนูญ อธิปไตยของเรา เราเอาแต่เปลือกนอก เอาแต่ความเห็น รัฐธรรมนูญในพระพุทธศาสนาตั้งแต่พระกัสสปะทำสังคายนา พระเจ้าอโศกทำสังคายนารอบที่สอง ไป ๘ ทิศ มาถึงลังกาด้วย แล้วประเทศไทยเพิ่ง ๗๐๐ ปี อย่าไปพูดถึงมันเลย สุโขทัยแค่ ๗๐๐ ปี แต่เราก็ไปเอามาจากนครศรีธรรมราช มาจากลังกาวงศ์ ถึงที่สุดแล้วสยามวงศ์เขาไปฟื้นฟูที่ลังกา ลังกาอายุใกล้เคียงกับพระพุทธศาสนาเลย แต่ก็ลุ่มๆ ดอนๆ มาก ลุ่มๆ ดอนๆ เพราะโลก

โลกกับธรรม

โลกแข่งขันแก่งแย่ง แย่งชิงกัน

ธรรม พระพุทธศาสนามีแต่ทาน การเสียสละ เสียสละ เห็นไหม พ่อแม่ลูกดูแลลูกก็เสียสละทาน นี่การเสียสละคนรอบข้าง แล้วถ้ามิจฉาทิฏฐิก็กรรมของสัตว์

ใครทำดีทำชั่วเป็นเรื่องของเขา เราจะทำคุณงามความดีของเราเพื่อหัวใจของเรา เราไม่ไปโต้แย้งกับใครทั้งสิ้น ถึงที่สุดแล้วไง ถ้าหัวใจใครมั่นคง วันรัฐธรรมนูญ เอ็งจะเห็นอธิปไตยในหัวใจของเอ็ง แล้วเอ็งจะปัจจัตตัง สันทิฏฐิโกในหัวใจดวงนี้ เอวัง